Het glas is altijd half vol

Hij zit in zijn stoel bij het raam, waar ik hem vrijwel steeds aantref bij binnenkomst. Gisteren is hij gevallen, een tweede keer binnen een week tijd. De eerste keer ’s nachts was het hem gelukt om zichzelf weer op te richten. Zijn rollator had zijn val gebroken en deze was daardoor zijn redding geweest. Maar gisteren is hij naast zijn stoel gaan zitten en met een flinke plof op de keukenvloer terechtgekomen.

Ik loop naar hem toe, geef hem drie kussen, strijk zijn zachte haren glad en veeg de kruimels van zijn trui. Het is een vast ritueel bij onze begroeting. Wat voelen zijn handen kwetsbaar in die van mij. Ik laat ze los en ga op de bank tegenover hem zitten. Hij is blij om me te zien, ik lees het in zijn ogen. Hij is altijd blij om me te zien.

“Ik heb iets goeds voor je gevonden”, zo begin ik ons gesprek. Iets wat je gaat helpen om je voort te bewegen en je kans op vallen verkleint. Ik zoek op mijn telefoon naar de foto van de trippelstoel, een hulpmiddel om je zittend door het huis te verplaatsen, maar nog voordat ik aan mijn verhaal kan beginnen onderbreekt hij me met de klassieke woorden: “dat heeft toch geen zin”. Ik glimlach en zeg dat ik de stoel al besteld heb. Alles wat ik nodig heb, is het polisnummer van zijn zorgverzekering. Hij doet nog enkele pogingen om mij ervan te overtuigen dat deze oplossing niets op zal leveren, maar gaat gelukkig in de tussentijd op zoek naar het nummer dat ik nodig heb. Dat komt wel goed.

Om de een of andere reden is het glas van mijn vader standaard ‘half leeg’. En om de een of andere reden is dat van mij standaard ‘half vol’, vaak zelfs ‘tot de rand gevuld’. Waarschijnlijk heb ik uit pure puberbalorigheid ooit besloten om altijd positief en oplossingsgericht te denken. Al was het maar om mijn vader zijn ongelijk te tonen. Zijn ongelijk bij alle keren dat hij tegen me zei: “zou je dat nu wel doen?” en “kun je dat wel?”.

Natuurlijk heeft mijn vader soms gelijk en lukt iets niet, of heeft het inderdaad geen zin. Maar wat als je nooit probeert, wat als je een nieuwe uitdaging die op je pad komt geen kans wilt geven? Dan mis je de ervaring van succes en de groei van zelfvertrouwen. Ik voel me geïnspireerd wanneer ik mezelf omring met positiviteit. Positieve energie brengt me in beweging. Voor mij is optimisme een keuze.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *